W modelu chmurowym przetwarzanie zapytań odbywa się na serwerach dostawcy usługi. Zaletą tego podejścia jest zazwyczaj dostęp do najnowszych wersji modeli językowych bez konieczności utrzymywania własnej infrastruktury obliczeniowej.
Model lokalny zakłada uruchomienie modelu językowego w infrastrukturze własnej organizacji, co pozwala na zachowanie pełnej kontroli nad przetwarzanymi danymi, jednak wymaga odpowiednich zasobów obliczeniowych oraz kompetencji technicznych do utrzymania takiego rozwiązania.
Uruchomienie modelu lokalnego wiąże się zazwyczaj z koniecznością zapewnienia odpowiedniej mocy obliczeniowej, w tym często dedykowanych jednostek graficznych, co może stanowić istotny koszt inwestycyjny dla organizacji.
Podejście hybrydowe łączy elementy obu modeli — część zapytań, niezawierających danych wrażliwych, może być przetwarzana w chmurze, podczas gdy operacje na danych poufnych realizowane są lokalnie.
| Kryterium | Chmurowy | Lokalny | Hybrydowy |
|---|---|---|---|
| Kontrola nad danymi | Ograniczona | Pełna | Częściowa |
| Koszt infrastruktury | Niski | Wysoki | Średni |
| Dostęp do aktualizacji modelu | Bieżący | Zależny od wdrożenia | Mieszany |
| Złożoność wdrożenia | Niska | Wysoka | Średnia |
Wybór zależy od specyfiki organizacji — mniejsze firmy częściej decydują się na model chmurowy ze względu na niższy koszt wejścia, natomiast organizacje z podwyższonymi wymaganiami dotyczącymi ochrony danych rozważają model lokalny lub hybrydowy.
Tak, model hybrydowy wymaga zaprojektowania mechanizmu decydującego, które zapytania są kierowane lokalnie, a które do chmury, co zwiększa złożoność architektury w porównaniu z podejściem czysto chmurowym.